This blog is about "Sunkmanitutanka Nagi". I hope he will see.


Now the Sirens have a still more fatal weapon than their song, namely their silence. And though admittedly such a thing has never happened, still it is conceivable that someone might possibly have escaped from their singing; but from their silence certainly never.
F.Kafka "The Silence of the Sirens"

28/6/08

Για σένα (μέρος Ι)

Κι έπειτα πάλι πλάγιασα
γυμνή και ταραγμένη
Έψαχνα το βλέμμα σου
έψαχνα εσένα
Πήρα στα χέρια μου τα ίχνη σου
το αποτύπωμά σου
Πήρα στα χέρια μου σταλιές
από τα δάκρυά σου....

Κι η γυναίκα εμφανίστηκε
ξανά πιο κουρασμένη
Άγγιξε τα μαλλιά μου
πήρε ξανά το χέρι μου
εκείνο που έτρεμε πάνω από το μελάνι
μην φύγει μια σταλία
μήπως χαθεί το ίχνος...

Και μεσα στο όνειρο ξανά
σε γνώρισα και πάλι!
Απέναντι από δυο σταλιές
με κάλεσες-θυμάσαι;
Κι έπειτα αμέσως μ' έδιωξες, όπως συμβαίνει πάντα...
Δεν άντεξα τη σιωπή
δεν κράτησα τον πόνο!

Άφησα δυο δάκρυα
κι ας πέσουν
ας τσακιστούνε!
Κι ας πάρουν πίσω τους μαζί εκέινη την καρδιά σου
να την φυλάξουν όμορφα ώσπου στην ξαναδώσω...

3 σχόλια:

Panos είπε...

πολύ καλό Δώρα keep up the good work

Νίκος Κ. είπε...

είναι και αυτό μέρος του ονείρου..?

Υπέροχο κι αυτό,όπως και το μέρος 1.. εγώ θα περιμένω και τη συνέχεια

Do you dare to wish? είπε...

@ "nikos k." :it's all about the dream, the wish and him...!
se euxaristw! :)